دیروز شنیدم که آقای ... هنگام نجات یکی از همکارانش در رودخانه پنجشیر واقع در پل صیاد ولایت کاپیسا غرق شده است.
یک ماه پیش که پستی تحت عنوان صدای دانشجو نوشته بودم، به فاصله چند ساعت بعد از نشر آن پست، محترم ... به من تلفن زد و گفت می خواهد آن دانشجو را کمک کند و آدرس همکارش در بامیان را داد که آن دانشجو را به او معرفی کنم،
در تماس بعدی به وی گفتم تا چه موقع آن دانشجو را حمایت مالی می کند؟ و گفت اگر در شغل فعلی اش بماند، تا پایان دوره تحصیل آن دانشجو به وی کمک خواهد کرد، خدا حافظی کردم و دعوت اش کردم اگر به بامیان آمد، حتما" به من سر بزند و او گفت: حتما"
من این دوست را ندیده ام، او از وبلاگم تعریف کرد و آنرا یگانه منبع خبری موثق درباره بامیان خوانده و تشویق می کرد که آنرا ادامه دهم.
برای معلومات بیشتر به آن همکارش تلفن زدم و او گفت علی رغم تلاش های زیاد تا لحظه تحریر این پست از آقای ... خبری دریافت نشده است، دعا کنیم که این دوست خیرخواه قوم و دوستدار علم و دانش به سلامت باشد.
(تذکر: بنا به خواهش برخی از نزدیکان نامبرده، هویت ایشان را فعلا" محفوظ خواهم داشت)
