رسانه های محلی

در بدخشان 4 رادیو و 5 نشریه غیر دولتی فعال هست، اما در بامیان یک یا دو رادیو و دو نشریه!

البته چند وقت پیش شورای ولایتی در اوج منازعه با ولایت "خبرنامه" ای را تا شماره چهار منتشر کرد و ریاست اطلاعات و فرهنگ هم هفته نامه "سیمای بامیان" را بعد از یک یا دو ماه  منتشر می کند و سخنگو یا سکرتر ولایت هم گهگاهی ماهنامه "سیمای بامیان" یا "آینه بامیان" را طی یک حشر عمومی نشر می کند و نجیب اخلاقی هم با بروبچه های یونیسف "جوانان بامیان" را محض خالی نبودن عریضه منتشر می سازد.

و کبیر تابش هم "تفاهم" را از دانشگاه کابل با خود به بامیان آورده و دو سه شماره اخیرش تاکنون منظم به چاپ رسیده و بچه های دانشگاه بامیان نیز گاهنامه "گفتمان دانشجو" را نشر می کنند و علی پیام نیز به تازگی "پیام بامیان" را نشر کرده است.

رادیوی سیار "پیک" که گردانندگانش بیشتر دانشجو اند و اکنون امتحان دارند، اینک خسته و مانده از سفر یکاولنگ و پنجاب برگشته در کنج دانشگاه استراحت می کند و علی عرفان هم با "رادیوی بامیان" یکه تاز عرصه رسانه های محلی غیر دولتی است و وبلاگ های محلی نیز الی ماشاء الله رو به انکشاف اند.

رادیو "صدای بامیان" و تلویزیون ملی هم بهانه اش آماده است که ما فقط وظیفه رله یا تقویه امواج رادیو و تلویزیون ملی را داریم و  بست و بودجه و ... نداریم!

در میان رسانه های فعال چاپی غیر دولتی تفاهم و پیام بامیان است که اندکی گپ برای گفتن دارد؛ پیام بامیان در شماره اخیرش (شماره سوم) مصاحبه ای اختصاصی با مجتبی میرزایی کارشناس ترمیم آثار باستانی دارد که خواندنی است و گزارشی دارد از سفر داکتر سرابی به پنجاب و ورس و مهمترین مطالب تفاهم را هم می توانید در بامیان پرس بخوانید.

چنین وضعیت رسانه ها به ویژه مطبوعات چاپی در ولایتی که ادعای سابقه دو هزار ساله داشته و مهماندار میراث فرهنگی جهانی است شایسته نیست که از بدخشان هم عقب مانده تر باشد، در این عرصه تقصیر آنانی دارند که ادعای فرهنگی بودن و روشنفکر بودن را دارند تا دولت!

ترمیم و تحکیم شاهمامه

خبرهایی نشر شده است که ترمیم مجسمه بودای کوچک تا چند روز دیگر تمام می شود.

البته اصل خبر این است که "کار ترمیم، تحکیم و پر کاری درزهای رواق و کاهگل های باقی مانده از مجسمه بودای کوچک تا چند روز دیگر تمام خواهد شد."

 که متأسفانه خبرنگار صاحب های ما، آنرا دقیق انعکاس نداده و باعث غلط فهمی شده است.

مجسمه 38 متری بودا که بنام بودای خرد یا شهمامه یاد می شد به همراه بودای کلان یا صلصال در سال 2001 توسط طالبان تخریب شد.

یک گروه از متخصصین ترمیم آثار باستانی از کشور آلمان دو سال است که به کار ترمیم و تحکیم کاری مجسمه بودای کوچک مشغول اند، آنان درزها و شکاف های ناشی از انفجار ها را با خاکی مخصوص، سمنت و کاهگل پر کاری می کنند تا از آسیب بیشتر حفاظت نمایند.

مجتبی میرزایی متخصص ترمیم آثار باستانی و اهل دایکندی، تحصیل کرده و ساکن آلمان چند سال است که همراه آن تیم  به بامیان می آید و بر روی ترمیم و تحکیم بودا کار می کند.

این جوان متخصص که به کارش عشق و علاقه فراوان دارد معتقد است که مجسمه های بودا از بین نرفته اند، آنها زخمی شده اند و باید از نو ساخته شوند اما وزارت اطلاعات و فرهنگ طرفدار بازسازی بودا ها نیست!

پیش بینی وکلای بامیان

از بامیان 43 نفر (6 زن و مابقی مرد) کاندید اند برای چهار کرسی پارلمان (سه مرد و یک زن).

از چند نفر به اصطلاح کارشناس نظر سنجی کردم، بر مبنای آن، تحلیل و نظر به اصطلاح کارشناسی خود را در حالی که پنجاه روز تا انتخابات فاصله داریم اعلام می کنم.

1- استاد محمد اکبری با توجه به ویژگی رهبری کاریزماتیکی وی و اینکه در دور اول با بیشترین آراء انتخاب شده بود، باز هم انتخاب خواهد شد.

2- حاجی فکوری بهشتی نیز با استفاده از نام پدر (آیت الله مرحوم بهشتی)، مریدان و علاقه مندان زیادی دارد که باز هم به وی رأی خواهند داد.

3- اما برای کرسی سوم، رقابت سختی در جریان است از یک سو در جناح هزاره ها، رحیم علی یار(والی سابق)، عبدالرحمن شهیدانی (آمر امنیت سابق)، نادر فهیمی ( قومندان امنیه و معاون والی سابق)، سرور جوادی (وکیل فعلی پارلمان) سخت در رقابت اند و از جناح تاجیک ها، هادی خان سیغانی (ولسوال سابق سیغان)، مستوفی زلمی ( مستوفی سابق) و مولوی کمال الدین رقابت در جریان است، اگر جناح تاجیک ها رأی های خود را یکی سازند می توانند کرسی سوم را از آن خود کنند.

4- برای کرسی چهارم یا کرسی زنان اگر چه شش نفر رقابت می کنند اما رقابت بین فاطمه کاظمیان (رئیس سابق امور زنان)، صفورا ایلخانی (وکیل فعلی) و زینب رضایی (فعال حقوق زنان و سرقابله شفاخانه) در جریان است.

نظر کارشناسی بنده را هم خواندید، نمی دانم شما چقدر موافق هستید؟ می توانید نظر بدهید.

خطر میدان هوایی

امروز صبح که داشتم سر کار می آمدم کاستر (مینی بوس) حامل دختران دانشجو را دیدم که لبریز از دانشجویان بود و بطرف دانشگاه در حرکت بود، در حدود 80 نفر دانشجو، بخشی از مسیر را از رند وی میدان هوایی (باند فردو هواپیما) می گذرند که با توجه به نشست و پرواز هواپیماها که اوایل صبح صورت می گیرد بر سلامت و حفظ جان این سرمایه های معنوی نگران شدم.

مناقشه انتقال میدان هوایی فعلی به شیبرتو چند سالی است که بین والی و وزارت هوانوردی لاینحل مانده است، با توجه به اینکه شهر جدید هم درست در موازات این باند در حال ایجاد است و نیز رفت و آمد افراد و وسایل نقلیه از این باند و نیز افزایش پرواز ها به دلیل ناامنی مسیرهای زمینی امکان حادثه و خطر را جدی تر کرده است، دست اندر کاران نباید منتظر حادثه باشند تا چاره ای بیندیشند، خطر در  کمین است باید آنرا جدی گرفت.

(تذکر:  برخی از خوانندگان وبلاگ در ماههای اخیر از سنگین بودن قالب وبلاگ انتقاد کردند، یکی از علل آن تغییر قالب و علتی دیگر افزایش لینک ها بود، به همین علت قالبی ساده را انتخاب کرده و برخی از لینک ها را برداشته ام و تنها وبلاگ هایی را که از بامیان یا درباره بامیان می نویسند گذاشته ام، مطالب آن دوستان را از طریق همکار نیوز یا صفحه کانون می خوانم، امید است که مشکل حل شده باشد.)

قیر ریزی سرک

برای من شهروند بامیان و هزاران انسان دیگر، سرک قیر یک آرزوی  دیرینه است و اینک کم کم داریم به آن می رسیم و برق آرزویی  دیگر است که شاید ...
چون فکر می کنم با داشتن سرک و برق رو به سوی توسعه خواهیم رفت.

بی طرفی بی بی سی

عبدالله شادان خبرنگار مطرح بخش افغانستان رادیو بی بی سی در برنامه شامگاهی شب گذشته در گفتگویی با سخنگوی طالبان قسمی سئوال می کرد  که گویا طالبان در آینده نزدیک به قدرت خواهند رسید.(اگر فرصت داشتید عین گفتگو را بشنوید)

("اگر شما دوباره به قدرت برسید یا در قدرت سهیم شوید و ...") شنیدن این لحن سئوال شاید برای سخنگوی طالب هم غرور آفرین و انرژی دهنده بود و برای تروریستان هم شادی بخش و مایه امیدواری و برای قربانیان جنایت این گروهگ فرهنگ و تمدن سوز مایه نگرانی بود.

اگر چه ظاهرا" این مصاحبه در پوشش حمایت از حقوق زنان به بهانه نشر نگرانی دیده بان حقوق بشر از نقض حقوق زنان در مذاکره با طالبان بود اما فحوای کلام چیز دیگری را القاء می کرد.

ساده انگاری است که این مطلب  را فقط یک "سهو عادی" از جانب خبرنگار بدانیم، اما عبدالله شادان از خبرنگاران عادی رسانه ای که ادعای بی طرفی، دقت و معیاری و حرفه ای کار کردن را دارد نیست.

بخش افغانستان بی بی سی چه منافع از دوباره قدرت یافتن گروهک جنایتکار "طالبان" دارد؟

در فردای حضور این گروه همانگونه که عبدالله شادان آرزوی آنرا دارد، نه تنها حقوق و دستاورد های زنان، بلکه تمام ارزشهای حقوق بشری از جمله آزادی مطبوعات و رسانه ها قربانی خواهد شد؟ آیا آقای شادان به این مسایل توجه دارد یا کدام منافع قومی و قبیله ای دیگر دارد؟

خوب است که پالیسی سازان بنگاه خبرپراکنی جهانی بی بی سی بر عملکرد خبرنگاران بخش افغانستان خویش نظارت کنند که آنها به کدام سو روان اند.

سفیر جاپان

آقای هیروکی سفیر جاپان همراه هیئتی  یکی دو روزی است که در بامیان هست.

به گفته والی صاحب نامبرده از پروژه های در حال کار که آن کشور بودجه آنرا پرداخت می کند از جمله سرک بامیان- یکاولنگ بازید به عمل آورده و نیز وعده های کمک های فرهنگی در قسمت حفظ و نگهداشت آثار باستانی و تاریخی داده است که در آینده اعلام خواهد شد.