۱۳۸۸ اسفند ۱۱, سه‌شنبه

میلاد النبی (ص)

دفتر آغاخان امروز میلاد النبی (ص) را در بامیان جشن گرفت. سخن ها گفته شد، مدح خوانده شد و ...و ناهار هم داده شد.
عده زیادی از پیروان فرقه اسماعیله از ولسوالی شیبر اشتراک کرده بودند.
پیروان امامیه هم شرکت کرده بودند.
پیروان اسماعیله در اقلیت هستند با این گونه محافل می خواهند هویت خویش رامعرفی نمایند.
چنین مجلس با شکوهی را پیروان امامیه تاکنون برگزار نکرده بودند.

نفس ملا

"ملا یک آدم است و دارای نفس. همین که زمینه لغزش برایش فراهم شود، مثل همه ی انسانها می لغزد و سقوط می کند. زمینه سقوط برای ملا بیشتر از دیگران فراهم است، زیرا مردم او را مظهر تقوی، پاکی و اعتماد می دانند و به همین جهت اموال، اسرار و حتی ناموس خود را نزد او به امانت می گذارند. اما گاهی شیطان او را وسوسه می کند و او دست به خیانت می آلاید."

دیشب کتاب قصه های هزاره های افغانستان اثر محمد جواد خاوری را می خواندم و پاراگراف فوق از صفحه 66 این کتاب اقتباس شده است و حالا  شخصیت قصه و واقعیت امروز را در خبر زیر بنگرید.

ملای قریه ای در ولسوالی میرامور دایکندی دو دخترک نوجوان (13 و 15 ساله) را که نزدش درس زمستانی می خوانده مورد تجاوز قرار داده و یکی شان را حامله کرده است.

۱۳۸۸ اسفند ۱۰, دوشنبه

کوتل چونی

شب گذشته برف کمی بارید، کوتل چونی که سرک اش آسفالت است یخبندان یا به اصطلاح شیشه گگ شده بود.

چونی شهر بامیان را به دو نیم با اختلاف ارتفاع زیاد تقسیم کرده است، در بالای چونی شهر نو، ولایت، پلیس و ... قرار دارد در پایین چونی بازار، شفاخانه، دانشگاه و سرک کابل و سرک یکاولنگ قرار دارد، شیب این کوتل بسیار تند است.
هفته گذشته دو موتر، یکی از پی آرتی و دیگری از مردم هنگام پایین شدن از این کوتل پرت شده بودند که خوشبختانه تلفاتی را به بار نیاورده بود.

امروز هم موتروان با احتیاط پایین می شدند و خودشان روی یخ خاک پاش می دادند، نمی دانم شاروالی کجاست که در این مواقع نمک یا ریگ پاشی کند؟ اگر این وضع همچنان ادامه پیدا کند حوادث دلخراش قابل پیش بینی است.

پیاده رو هم موقع پایین آمدن مشکل داشتند، دانشجویان دختر هم که باید از لیله تا دانشگاه را (حدود 5 کیلومتر) را پیاده می پیمایند نیز موقع پایین آمدن از این کوتل مشکلات داشتند.
 
این در حالی است که هفته آینده هشت مارچ روز جهانی زن است. 

تصویر پایین راه دوم پیاده روی است که در چنین روزها خیلی خطرناک تر از راه آسفالته است

۱۳۸۸ اسفند ۹, یکشنبه

عدلیه و تجاوز به کرامت انسانی

چند روز پیش تلویزیون طلوع گزارش داد که رئیس عدلیه لوگر به اتهام تجاوز به دختر 17 ساله از سوی محکمه استیناف (محکمه دوم) آن ولایت به 20 سال زندان محکوم شد، محمکه ابتدائیه این فرد را برائت داده بود، این دختر به اتهام فرار از منزل در مرکز اصلاح و تربیه اطفال این ولایت به سر می برده و مراکز اصلاح و محابس زیر نظر ریاست عدلیه می باشد.

رئیس نهادی که باید عدالت را تطبیق کند، از صلاحیت اش سوء استفاده کرده است و قاضی محکمه اول  این فرد را برائت داده!!
دخترک شاید جرم یا بزه ای کوچک را مرتکب شده بود اما اینک تبدیل به قربانی جنایت آنهم وقتی که در حفاظت دستگاه عدلیه کشور قرار داشت تبدیل شده است.

در بامیان نیز چند دختر و زن در مرکز اصلاح و تربیه و محبس به اتهام های مختلف نگهداری می شوند، این مراکز جای مخصوص نگهداری زنان ندارند، زنان و مردان در یک حویلی  کرایی و اتاق های جداگانه تحت مراقبت نگهبان زن ولی سرپرستی مردان نگهداری می شوند، هیچ گونه تضمینی برای عدم تکرار جنایت فوق برای آنان وجود ندارد.

دستگاههای عدلی و قضایی قبل از این که این افراد را به چنین مکان هایی معرفی نمایند باید در مورد امنیت، حفظ حرمت و کرامت انسانی آنها فکر کنند.

۱۳۸۸ اسفند ۶, پنجشنبه

ولایت صلح

در ابتدای این هفته ولسوالی کهمرد، ولسوالی صلح اعلان شد،کهمرد در شمال ولایت بامیان است و عمدتا" تاجیک نشین است.

دایاگ یا برنامه آغاز نو به گفته خودشان آخرین اسلحه های قومندانان سابقه را که لیست شان پیش آنها موجود است تحویل می گیرد و ولسوالی را ولسوالی صلح اعلان می کنند و وعده می دهند که در قبال این نام چند پروژه عام المنفعه در این ساحه اجرا خواهد شد.

تاکنون بجز ورس تمام ولسوالیهای شش گانه بامیان، منطقه صلح اعلان شده و به زودی  ورس هم به این پروسه خواهد پیوست و آنگاه بامیان به عنوان اولین ولایت صلح در کشور اعلان خواهد شد.

آیا اینکه واقعا" تمام اسلحله ها جمع شده است یا نه؟ آیا از ناحیه آن قومندانان دیگر تهدیدی وجود ندارد؟ و آیا واقعا" پروژه های عام المنفعه به درستی اجرا می گردد و مردم از مفاد صلح بهره می برند؟ 
سئوالاتی است که هنوز پاسخ برای آن ندارم.

اما برای صلح باید کوشش کرد هرچند کوچک.

۱۳۸۸ اسفند ۱, شنبه

برق گران

امروز شماره 12مجله توسعه، نشریه دفتر اسکان ملل متحد(هبیتات) در بامیان بدستم رسید، در صفحه 7 آن گزارشی از بهره برداری پروژه برق نیک یکاولنگ به چاپ رسیده است.

در این گزارش آمده است که این پروژه سهم شورای حوزوی نیک که متشکل از چهار شورای همبستگی ملی می باشد در نوامبر 2009 به بهره برداری رسیده که 972 فامیل از نعمت برق مستفید شده اند.

در ادامه آمده است که این بند برق ظرفیت تولید 80 کیلو وات برق را داراست، که با یک حساب ساده برای هر فامیل 82 وات برق خواهد رسید، یعنی اینکه فقط این برق فقط به درد روشنایی آنهم برای لامپ های کم مصرف می خورد.

هزینه این پروژه هم 202666 (بیش از دو لک) دالر آمریکایی بوده که موسسه جایکا ژاپن متقبل شده و سهم مردم هم 20266 دالر بوده، یعنی به ازای هر کیلو وات 2800 دالر مصرف برداشته است، یعنی یک پروژه خیلی گران، آنهم برقی که نمی تواند ضروریت های یک خانواده را تأمین کند.

ناتو و بامیان

دیروز دو مقام عالی رتبه ناتو به بامیان آمده بودند، نماینده ملکی ناتو و معاون فرمانده ناتو در افغانستان.
به گفته خودشان و خوش بینی والی صاحب، هدف سفر این مقامات بررسی و ارزیابی آنان در ساحه انکشاف و توسعه بوده است، چون که بامیان امنیت حاکم است و نیاز به افزایش نیرو ندارد.

اما با توجه به آنکه ناتو یک پیمان نظامی است و حین بازدید این آقایان یک فرزند جنگنده آمریکایی ها در ارتفاعی پایین در آسمان بامیان مانور می داد نمی توان از ماهیت نظامی این سفر چشم پوشید، 

من این مانور و این سفر را به فال نیک می گیرم، این پیام را می تواند برای کسانی که در گوشه و کنار بامیان در فکر توطئه اند داشته باشد که اگر بخواهید کج راه بروید با ما طرف اید!!