گور دسته جمعی

دیروز یک قبر دسته جمعی در محل شهر جدید بامیان کشف گردید।

کارگرانی که مشغول حفاری سنگ تهداب خانه مسکونی بودند استخوانها و لباس و کفش هفت نفر را در پشت میدان هوایی پیدا کردند।
به گفته یکی از ساکنان محل این گور احتمالا" مربوط به دوره کمونیست ها می باشد، چون قتل عام های دوره طالبان را مردم (زنان) فرصت یافتند در ابتدای دشت عیسی خان دفن کنند ولی این فرصت را در زمان کمونیستان نیافتند।

کشف این اجساد فریادی است بر مظلومیت این قربانیان، فریادی که هنوز پاسخی دریافت نکرده است.

انفجار غیر منتظره

پریروز انفجاری در قندهار جان حدود پنجاه هموطن را گرفت। و سخنگوی طالبان هم این انفجار را نه تنها برعهده نگرفته بلکه محکوم هم کرده است!
رئیس جمهمور محترم و تیم امنتیی اش گویا از این انفجار شوکه شده اند و انتظار آنرا نداشتند، جلسه اضطراری تشکیل می دهند، وزیر را به محل می فرستند و ...

با وجودیکه ما هر روز به انتحاری و مرگ و ... عادت کرده ایم، چرا این انفجار این حد واکنش ها را داشته است؟
آیا اگر براداران مجاهد طالب آنرا بر عهده می گرفت، مسئله حل بود؟
آیا اگر این انفجار در قندهار نمی بود این واکنش ها را داشت؟

آیا بین دولت و طالب ها کدام پروتوکلی در خصوص انتحاری ها به امضاء رسیده است؟
آیا طرف سومی پیدا شده که هر دو طرف این قدر نگران اند؟
و آیا...

عکس از انتخابات

من چون در ولسوالی کهمرد بودم، چند عکس از انتخابات در مرکز بامیان از دوست عکاسم مهدی مهرآیین گرفته ام و برایتان نشر می کنم.

انتخاب

من دیروز در ولسوالی کهمرد رأی دادم، من از پنج مرکز نظارت کردم، انتخاب روال عادی و نرمال خود را داشت، کدام تخطی که از زبان نامزدها یا نمایندگانش از رسانه ها امروز شنیدم، ندیدم اما حضور مردم را کمرنگ دیدم।

از برخی ها علت را پرسیدم، فردی گفت مردم با انتخابات قهر کرده اند، آنها می گویند آنانیکه با زرنگی و چال بازی کابل رفته اند و پول و امکانات به هدف کمپاین در ولسوالی آورده اند مصرف نکرده اند و خودشان بالا کشیده اند و امروز هم خودشان هم باید جواب گو باشند।

نماینده کاندیدی را دیدم با آنکه دفتر کمپاین زده بود و ... ولی کاندیدش فقط دو رأی آورده بود।

حضور قوی ناظرین امیدوارکننده بود، هرچند که عده زیادی از آنها از نحوه نظارت آگاهی نداشتند، اما از صبح زود تا شامگاه در تمام مراکزی که من دیدن کردن حداقل پنج نفر در هر محل را نشسته بودند و جریان را تحت نظر داشتند.

اما نتایج، کمیسیون انتخابات در مرکز ولسوالی دو هزار و یک صد نفر پیش بینی شده بود که رأی دهنده بیاید اما حدود هفت صد نفر رأی دادند، داکتر عبدالله حدود هشتاد درصد، کرزی حدود ده درصد و بشر دوست یک و نیم درصد।

کهمرد ولسوالی با اکثریت تاجیک ها می باشد، ما خوش بودیم که این مرحله رأی قومی نیست اما!

روز انتخاب

پس فردا مردم افغانستان برای دومین بار در تاریخ شان، دومین رئیس جمهور منتخب شان را انتخاب خواهند کرد।
البته انتخاب برای من کمی مشکل است، کرزی که امتحان خود را پس داده است، تیمی چال باز و حقه باز اطراف اش را گرفته اند و یکی از قاتلین افشار هم در سمت راست اش ایستاده است بدون آنکه معذرت خواسته باشد।

عبدالله را هم در سه سال حکومت انحصاری دهه هفتاد بیاد داریم، وانگهی برخی براداران شریف سادات هم دندان ها را تیز کرده اند و خط و نشان می کشند।

بشر دوست هم در جامعه ای که هرکس به دنبال منافع قومی خویش است، خود را جدا از هزاره ها می گیرد و اتهام میخ کوبیدن را بطور ضمنی تأیید کرده است।

اشرف غنی هم می گویند، متعصب است و طالب و کوچی است।البته گفته می شود که اقتصاددان است و مدیر و برنامه دارد که من سایت اش را مرور کردم چیزی از برنامه و پلان نیافتم।

اما عقیده دارم که باید از این حق خویش استفاده کنم، شاید رأی سفید به صندوق بیاندازم، می ترسم این رأی سفیدم را کسی در هنگام شمارش به نفع کاندید مورد علاقه خویش علامت نزد।

من در انتخابات به عنوان یک شاهد شرکت خواهم کرد تا این حق سیاسی مردم را نظارت کنم، بدین منظور به نقطه ای دور دست هزاره جات باید سفر کنم।

یک نکته دیگر که می خواهم یاد آوری کنم، آمادگی برای پذیرش نتیجه انتخابات است، هفتاد هزار کارمند انتخابات و دوصد هزار ناظرو مشاهد ملی و بین المللی و شمارش در مراکز رأی دهی امکان تقلب را بسیار پایین آورده است، بنابر این باید به نتیجه انتخابات و رأی اکثریت باید احترام گذاشت، من هریک از کاندیدانی که در بالا ذکر کردم اگر برنده شود، رئیس جمهور افغانستان می دانم।

غیر اخلاقی

دوستی در سایت کابل پرس عکسی را که من گرفته ام و قبلا" منتشر کرده ام ویرایش کرده و بنام خود نشر کرده است।
عمل غیر اخلاقی در دنیای غیر مجازی امروز خیلی زود آشکار خواهد شد و سبب بی اعتمادی خوانندگان به چنین افرادی خواهد شد، امید است دوست محترم متوجه شده باشند و درصدد جبران آن بر آیند.

بامیان سلام

امروز تیم کرزی گردهمایی را بنام "سلام بامیان" راه اندازی کرده بودند و اطلاعیه داده بودند که کرزی خواهد آمد।

اما به گفته خلیلی به دلیل اوضاع امنیتی تمام سفرهای خود را لغو کرده است ( احتمالا" انفجار دیروز حسابی ترسانده است، خوب شد نیامد ورنه تمام زندگی روزمره مردم فلج می شد) و خلیلی بجایش نه با هلی کوپتر اردوی ملی بلکه هواپیمای اختصاصی شرکت پامیر آمده بود!

محفل در استادیوم شهید مزاری برنامه ریزی شده بود و صدها تن از ولسوالی های دور آمده بودند یا آورده شده بودند ( برای آنها هم سیل است و هم ساعت تیری و هم کمپاین) و هزاران نفر دیگر هم از مرکز بامیان آمده بودند.

خلیلی از پیشگامی مردم بامیان، هزاره ها و مردم اهل تشیع! شروع کرد، وعده ها را تکرار کرد و آخرسر هم نهیبی به دادگاه بین المللی لاهه (دادگاه بین المللی جنایت کاران جنگی و ناقضین حقوق بشر) زد।

بقیه را در تصاویر زیر ببینید।

برای رسیدن به کمپاین باید از پل لرزانک و چوبی باید گذشت

رحیم علی یار والی سابق و رئیس کمپاین در حال مصاحبه با یک تلویزیون خصوصی