سومین جلسه برای انکشاف بامیان

سومین جلسه گروپ کاری کنفرانس انکشافی بامیان ختم شد.

البته وزیر صاحب ها و سفیر صاحب های کمتری نسبت به سال گذشته شرکت کرده بودند، برخی ها تعهداتی دادند و برخی ها هم حاشیه روی کردند و برخی ها(خارجی ها) هم گفتند با دولت مطبوع خویش مطرح خواهند کرد.

نماینده سفارت ناروی از اینکه می دید در ولایتی امن مثل بامیان سرمایه گذاری جدی نشده تعجب کرده بود!

داکتر حسن عبدالهی، سرپرست معینیت وزارت انکشاف شهری که از دوستان سابق است، گفت که فلان و فلان پروژه را دیزاین کرده و پروپازل آن آماده است و ... در فرصت ناهار بهش گفتم مرد حسابی از اینهمه دیزاین و پروپازل یک وعده عملی می دادی با توجه به اینکه وزارت تان هم از پالیسی سازی به اجرایی تبدیل شده.

او گفت امسال یازده ملیون دالر بودجه در دست داریم، پنج ملیون آنرا در بامیان مصرف خواهیم کرد، ایجاد کمپلکس فرهنگی که شامل سینما، سالن کنفرانس، استادیوم ورزشی و ... است در اولویت است، گفتم این وعده را به جمعیت می دادی خیلی خوب بود، گفت در بعد از ظهر اگر فرصت شد، اعلان می کنم که متأسفانه فرصت نشد؛ در ختم کنفرانس به والی صاحب گفتم که معین چنین گفته، شما هم تأکید کنید که یادش باشد، گفت: حتما"

نماینده وزارت اقتصاد در آخرین لحظات کنفرانس با عرض تأسف گفت کمیته ای که برای پیشهاد پروژه ها در پلان سال 1390 در آن وزارت کار می کرد، کارش ختم شده و پیشنهادات به وزارت مالیه رفته، بایست این جلسه قبل از تشکیل این کمیته برگزار می شد و بیشتر پروژه های خواسته شده این کنفرانس در پلان انکشافی سال آینده جای نخواهد داشت!

جدای از اینکه نمایندگان وزارت خانه ها و دونرها چه تعهد دادند یا تنها برای خوش گذرانی  و فریب مردم آمده بودند؛ نظم عالی، آمادگی خوب و ترتیبات فراهم شده در این کنفرانس نسبت به سالهای گذشته خیلی بهتر شده بود، فکر می کنم مدیریت والی صاحب و زحمات همکارانش به ویژه محترم عبدالرحمن احمدی، ناصر سیف، بسم الله تابان، ... و خانم صابره نوازی را در برگزاری موفقیت آمیز این کنفرانس باید قدر دانست.

(دیگه گپ ها ره به تفصیل روزهای آینده ان شاء الله خواهم نوشت)

کنفرانس انکشافی

سومین جلسه گروپ کاری کنفرانس انکشافی بامیان فردا برگزار می شود.

هدف این جلسه هماهنگی بین ادارات ملی و بین المللی، جذب کمکهای مورد نیاز برای توسعه و تسریع در روند پروسه انکشافی بامیان خوانده شده است.

از وزارت خانه ها خواسته خواهد شد تا اقداماتی را که انجام داده، پلان ها و پروژه هایی که در بودجه ملی انکشافی 1390 برای بامیان تصویب خواهد شد مطرح کنند.

16 سفارت، 13 وزرات خانه، دو ارگان مستقل و 13 سازمان بین المللی و دونر دعوت شده است.

پیشینه:
اولین کنفرانس انکشافی بامیان در جولای 2008 با اهداف فوق الذکر در بامیان برگزار گردید، دومین کنفرانس انکشافی در نوامبر 2008 در کابل برگزار گردید برای سرعت بخشیدن به پیشنهادات ارایه شده، گروپ کاری از نمایندگان وزارت خانه های سکتوری تشکیل گردید که این گروپ اولین جلسه خود را در20 جنوری 2009 در کابل برگزار کرد، دومین جلسه آن در 10 جون 2009 در بامیان برگزار گردید و سومین آن فردا برگزار خواهد شد. 

دانشگاه

"درس خواندن در دانشگاه بامیان برام لذت و جذابیتی نداره، اولن اینکه این رشته را دوست ندارم، دومن اینکه سطح درسی دانشگاه بسیار پایین است، اساتیدی که نمی دانم با کدام واسطه و پارتی و ... وارد دانشگاه شده اند متأسفانه خیلی ضعیف اند از جزوات کهنه و روش های قدیمی  گذشته استفاده می کنند و اگر کوچکترین انتقادی کنی از حربه نمره  بر علیه ات استفاده می کنند، دانشجوها هم هیچکس به خود جرأت اعتراض بر علیه چنین وضعیتی را نمی دهند، آنها هم هدف شان کسب نمره و مدرک (لیسانس) است و بس!، می خوام برم دانشگاه خصوصی و رشته مورد علاقه ام اما پول ندارم."

بعد از ختم صحبت هایش، براش گفتم که اگر وضعیت دانشگاه چنین است که مشکل همگی است، درست نیست که فقط فکر خودت را کنی و دیگران را به همان حال بگذاری، وظیفه شماست که برای تغییر آن مبارزه کنی، مبارزه سخت است اما پایان اش شیرین و دانشگاههای خصوصی هم که من می شناسم هدف شان تجارت و کسب پول است.

وانگهی هیچکس جلوی مطالعه آزاد، استفاده از کتابخانه ها، اینترنت و ... را از شما نگرفته است.

شکایت از وضعیت کیفی آموزش در دانشگاه بامیان را به کرات شنیده ام که یکی از عوامل عمده آن ضعیف بودن سطح علمی اساتید آن می باشد.

دانشگاه بامیان دو دانشکده (زراعت، جامعه شناسی)، 13 دیپارتمنت و بیش از 1200 دانشجو و بیش از 40 استاد دارد.

دو مشکل و دو راه حل

 قریه ملایان، سرک اصلی بامیان- کابل؛ یک کیلومتری مدخل شهر بامیان، با عمقی 50-80 سانتی متر، بیش از یک سال است که وضعیت اش چنین است، هیچ کس آستین بر نمی زند تا آنرا سامان بخشد و کشاورز هم بی خیال آب جوی را به این خندق رها می کند، بارها و بارها والی صاحب همراه وزیران، سفیران و رئیس صاحب ها از این مسیر برای رسیدن به باغ فامیلی شش پل عبور کرده اند اما...

این سرک یکی دو سال پیش ترمیم شده بود.

فکر می کنم آمریتی داریم بنام حفظ و مراقبت سرکها، شاروالی و دیگر نهادهای مسئول و مجری قانون، البته جزای کسی که آب را بر سرک اصلی رها کند هم در قانون معلوم و مشخص است اما چه کسی باید قانون را اجرا کند، معلوم نیست؟

دموکراسی و حقوق بشر هم به معنی عدم تطبیق قانون نیست، تخطی کننده و مقامات مسئول که وظیفه خود را درست اجرا نمی کنند باید جزا ببینند.

اینجا هم مدخل وردی زرگران یا شهرک صفا است، روزانه دهها دختر، زن و کودک در وسط سرک اصلی این شهرک مشغول شستن لباس، ظروف و برداشت آب می باشد، خط تصادف با وسایط نقلیه، بی حرمتی و ... آنها را تهدید می کند.

راه حل آسان: چند متر آن سوتر، در کنار جوی اصلی می توان جایگاه سمنتی با یکی دو پله و سایه بانی درست کرد که این مردم از آن استفاده کنند، مصرف چند خریطه سمنت برای شاروالی و دیگر نهادها چندان بار گران نخواهد بود.

سیب

فصل خزان است و فصل سیب و کچالو یا به قول ایرانی ها سیب درختی و سیب زمینی.

رفته بودم توپچی، باغ حاجی ملا محمود برای خرید سیب، یک سیر (7 کیلو) 150 افغانی.

 

 البته مقامات زراعت بامیان می گویند که امسال 20% تولید کچالو زیاد شده، اما اینکه چگونه آنها این آمار دقیق را بدست آورده اند، دیگه نپرسید.

کودک

پریروز رفته بودم به قریه قاضان دره فولادی، بیخ رشته کوه بابا و قله شاه فولادی، این عکس را از آنجا گرفتم.

دادخواهی از حقوق اطفال

خانم مگدلینا موراس اهل لهستان و از مشاورین حقوق اطفال کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان است، چندی پیش کارگاه آموزشی را در کابل دایر نموده بود که چگونه از حقوق اطفال باید حمایت کرد وی می خواست که این کارگاه را برای فعالین جامعه مدنی در ولایات هم برگزار کند و بامیان اولین ولایتی بود که این کارگاه را برگزار کرد و امروز ختم آن بود.

ابزار کار این دادخواهی قوانین و پالیسی ها و تعهدات دولت افغانستان می باشد، وی با توجه به تجربه کشور خودش به جامعه مدنی خواب برده افغانستان توصیه می کند که باید از خواب برخیزد و با این ابزار از حقوق بشر دفاع و حمایت نماید.

پلان انکشافی هزاره "MDG"، استراتژی انکشاف ملی افغانستان "ANDS"، استراتژی های سکتوری وزارت خانه ها، پلان انکشافی ولایتی، پلان انکشافی ولسوالی ها و ... از مهمترین اسنادی است که باید آنها را مطالعه کرد و دید کدام تعهدات اجرا شده، کدام نشده و چرا نشده؟ باید بر حکومت فشار وارد کرد که این تعهدات اش را اجرا نماید، این یک "حق" است و به این کار می گوید دادخواهی یا Advocacy .

اما اعضای جامعه مدنی فعال در این کارگاه اشتراک نامحسوسی داشتند، نمایندگان ریاست ها هم اکثر پیر و ناتوان بودند که فقط به فکر ناهار و ... بودند و از پلان های فوق الذکر بویی نبرده بودند و شورای ولایتی هم اشتراک نداشت.

محترم بسم الله تابان به نمایندگی از ولایت، به طور مختصر پلان انکشافی سال 1389 ولایت بامیان را مرور کرد که اکثر پلان ها تطبیق نشده بود که به قول نامبرده بیشتر دونرها مقصر هستند تا ریاست های سکتوری و حکومت محلی!

تذکر: بیش از دو هفته بود که اینترنت ما خراب بود و دسترسی به این "حق" برایم دشوار شده بود، حرف ها و خبرهای زیادی داشتم که بنویسم که نشد و اکنون زمان برخی شان گذشته، اما خوشبختانه دیگر دوستان که آنها را لینک کرده ام مسئولیت خود را به نحو احسن انجام داده اند.