۱۳۸۸ تیر ۸, دوشنبه

مظاهره دانشجویان

دهها تن از دانشجویان تربیه معلم بامیان امروز دست به تحصن و مظاهره زدند.
6 تن از اساتید این مرکز آموزشی از سوی وزارت معارف به اتهام ترتیب مظاهره و برهم زدن نظم از وظیفه شان سبک دوش شده و این عامل اصلی تحصن و مظاهره دانشجویان را تشکیل می داد.

دانشجویان ادعا داشتند که این 6 تن از برجسته ترین اساتید می باشند، بجای آنها چند استاد بی سواد از مناطق دیگر آمده که هیچ زبان فارسی را نمی دانند.
آنها محمد رضا اداء و مبارز رئیسان معارف و تربیه معلم را مسئول دانسته و ادعا داشتند که آنها توطئه کرده اند.
هم چنین دانشجویان مدعی بودند که ماهانه 1500 افغانی بدل اعاشه مستحق می باشند اما این مرکز ماهیانه 1300 افغانی توزیع می کند.

نماینده هایی از این دانشجویان برای رفع مشکل شان به ملاقات والی صاحب رفتند که نامبرده در جلسه بوده و آنها را نپذیرفته و آنان موضوع را به اطلاع دانشجویان متحصن در بیرون تربیه معلم می رسانند و همگی به طرف شورای ولایتی حرکت می کنند.

تعدادی از نیروهای پلیس کوشش کردند که مانع حرکت دانشجویان گردند و این امر سبب مشاجره تند لفظی و اندک برخورد گردید اما دانشجویان توانستند به طرف شورای ولایتی حرکت کنند که هیچ یک از اعضای شورای ولایتی حضور نداشتند پس از مدتی خانم صفورا ایلخانی نماینده پارلمان در جمع حاضر شده و پس از اطلاع از موضوع وعده رفع مشکل نامبردگان را داد.

گفتنی است که بین اساتید دانشگاه و تربیه معلم تقسیم بندی منطقه ای مثل (غزنی چی، بامیانی، یکاولنگی، سید، هزاره و ...) رواج دارد و اساتید برکنار شده فوق همگی از یکاولنگ می باشند.

تربیه معلم بامیان حدود 320 (حدود 30 دختر) دانشجو دارد و سه سال است که تأسیس شده است و در زمستان گذشته اولین فارغین خود را به جامعه تقدیم کرد.

برخورد همراه با احساسات، خشونت لفظی و آمادگی مبارزه و برخورد با پلیس و عدم اطلاع پلیس از مظاهره و ممانعت از عکاسی توسط خبرنگاران از نقاط منفی این مظاهره بود که نگارنده شاهد آنها بود.
سال گذشته نیز این دانشجویان مظاهره، تحصن و اقدام به بستن سرک کردند که چندین روز به طول انجامید و سر انجام به برکناری رئیس منجر شد.

پنجاب شهر صلح

روز گذشته طی مراسمی در شهر پنجاب این شهر به عنوان چهارمین شهر صلح در ولایت بامیان اعلام شد.
در این مراسم ده میل اسلحه از طرف افراد غیر مسئول به پروگرام آغاز نو یا دایاگ سپرده شد و این شهر از طرف این پروگرام به عنوان شهر صلح اعلام شد.

قرار است یکی دو پروژه متوسط و عمومی در قبال این همکاری مردم در این شهر منظور گردد.
در طی دو سال اخیر این چهارمین شهر ولایت بامیان است که بنام شهر صلح نامگذاری می گردد و به زودی ولایت بامیان به عنوان ولایت صلح اعلام خواهد شد.


۱۳۸۸ تیر ۴, پنجشنبه

حمله کوچی ها

بر اساس برخی گزارشات روز سه شنبه هفته جاری یک گروه مسلح از کوچی ها از منطقه دشت گلوله قصد ورود به ساحه کجاب را داشتند که با مقاومت محلی برخورد می کنند و به هدف شان نمی رسند.

این گزارش می افزاید در این حمله تلفاتی به مهاجمین وارد گردیده است.

این خبر را تاکنون منابع مستقل تأیید نکرده است.

۱۳۸۸ تیر ۳, چهارشنبه

حمایت از حقوق بشر در ایران

چند روزی بود که از اینترنت دور بودم، امروز فرصتی دست داد تا گزارشات متنی و تصویری دفاع مردم ایران را از حقوق انسانی شان را بخوانم و بنگرم.
برای چهره گلگون "ندا آق سلطان" خیلی متأثر شده و اشک ریختم.

امروز مردم ایران از ابتدایی ترین حقوق انسانی خویش محروم اند، حق رأی، حق دسترسی به عدالت، حق آزادی بیان و ابراز عقیده، آزادی اجتماعات، تظاهرات، آزادی و محرمیت شخصی، آزادی مطبوعات، مکالمات و ...

چند سالی است در زمینه حقوق بشر مطالعه می کنم، بسیاری از حقوق و آزادی هایی که اشاره کردم برای مردم افغانستان که اکثرا" اطلاعی از آنها ندارند تضمین شده است و دولت هم جرأت تخطی از آن را ندارد و ملت ایران شایسته ی دارا بودن این حقوق و آزادی ها هستند.

چقدر خوب است که نهاد های مدنی و سازمان های مدافع حقوق بشری در افغانستان از نقض گسترده حقوق بشر که حقوق جهانی است واکنشی از خود نشان دهند تا قوت قلبی باشد برای مبارزین حقوق در ایران.

سرک

در کابل و هم که به بامیان آمدم اولین سئوال دوستان اوضاع راه و سرک بود، بد نیست چشم دید خود را در این رابطه با شما هم شریک سازم.

علی رغم توصیه محافظه کارانه برخی دوستان که از راه دره میدان نروم، همراه فامیل و موتر از مدل رفته مان از راه آجه گگ و جلریز رفتیم، چون هم راه کوتاه و هم سرک اش بهتر است ولی تهدید ماین، در گیری طالبان و آمریکایی ها و احیانا" تلاشی توسط طلاب کرام وجود داشت.

البته تمام اسناد حامل خودمان را چک کردیم که مباد توسط آن سرمان را به باد بدهیم، از شش پل الی کوتل آجه گگ سال گذشته پروژه ای انجام شده و سرک خاکی از قلوه سنگ های رودخانه کالو پاکسازی شده و حالا حداقل برای چند ماه سرک خوبی شده است و از آجه گگ تا کوتل اونی ولایت میدان نیز مانند سالهای گذشته دست نخورده باقی است و بر اثر طغیان آب ها و عبور کامیونهای سنگین خراب تر هم شده است و مسئولین بی کفایت بهسود هم حتی یک بیل خاک هم بر روی این سرک پاش نداده اند.

کانال هایی که چینایی ها در اونی و دیوارهای محافظتی سرک در سیاخاک زده اند هم چنان مثل سال گذشته دست نخورده مانده است، در حوالی بازار جلریز چند لودر و موترهای حمل خاک و با چند نفر چینایی دیده می شد که مشغول ساخت زیر سازی سرک بودند از منطقه سالار الی شهر میدانشهر به طول 16 کیلومتر سرک آسفالت دیده می شد که همان آسفالت سال گذشته بود.

در دره میدان چندین پسته پلیس و نیروهای محلی کمک به نظم عامه دیده می شد و یکی دو قرارگاه آمریکایی ها هم روی تپه ها نیز دیدم که با بوچی ها و استحکامات شدید محافظت شده بود، در روز بازگشت هم یک ستون از نیروهای آمریکایی و اردوی ملی در حال گشت زنی در مسیر سرک پخته دیدیم که دو عسکر آمریکا " سلام والیکم" هم به ما گفتند و دستی به سوی کودکانم تکان دادند و آنها هم.

در دهن سیاسنگ یکی دو دوست را هم که به کار سروی سرک گردن دیوال-چغچران مشغول بودند دیدم، آنها کارمندان یک شرکت انجینری سرک سازی داخلی بودند، چندی پیش مسئولی از وزارت فواید عامه گفته بود که این مسیر را شرکتی از آسترالیا برنده شده و آن دوستان گفتند درست است، شرکت ما بعد از چند واسطه موفق شده است که این پروژه را از شرکت خارجی خریداری نماید!

شفاخانه فرانسوی ها

چند روزی بود که برای مداوای طفل کوچکمان رفته بودیم کابل، انسیتوت طبی فرانسه برای اطفال، عقب پوهنتون طب، علی آباد دو روز تمام از صبح کله سحر الی ساعت چهار عصر علاف بودیم، ( شنیده بودیم که علی هم شهر است و ...).

سیستم ثبت و پذیرش کامپیوتری بود، رنگ و ظاهر شفاخانه هم مدرن جلوه می کرد و دستگاههای پیشرفته هم در خدمت گرفته شده است و داکتران برای هر مریض دوسیه (پرونده) جداگانه تشکیل می دهند و تمام بیماران علاوه بر پزشکان باید توسط تکنولوژی ( سی تی اسکن، رادیولوژیري، سونوگرافی، لابراتوار و ...) هم باید چک شوند، هر معاینه هم حداقل یک هزار افغانی (20 دالر) هزینه بر می دارد.

بعد از دو روز صرف وقت و پیاده شده سه هزار افغانی داکتر متخصص گفت: کدام مشکل جدی ندارد!

شفاخانه توسط بنیاد آغاخان و کشور فرانسه رهبری می گردند، در زمینی دولتی اعمار گردیده است و به گفته داکتر ناصر محقق رئیس شفاخانه وطن از مالیات هم معاف است، مراجعین اش هم اکثرا" از طبقه مرفه و ثروتمند جامعه اند اما از طبقات ضعیف هم مراجعه کننده وجود داشت، شفاخانه نامش برای اطفال است اما همه بیماران در هر سنی را پذیرش دارند.

ولی من به این نتیجه رسیدم که این شفاخانه خیریه نه بلکه موسسه ای انتفاعی شبیه دیگر موسسات اقتصادی آغاخان مانند هوتل سرینا است و شاید هم مسئولین صحت عامه کشور هم که همواره ژست خدمت به وطن را می گیرند در این پروژه شریک باشند، شاید هم مسئولین شفاخانه بگویند که کار و وسایل ما معیاری است و همین هزینه را بر دارد اما به نظر من در شرایط امروز افغانستان تجارت در بخش صحت، تجارت سالمی نباشد.

داکتر محقق که اداره یک شفاخانه کوچک در حد یک کلینیک در برچی را با تعدادی پرسونل صحی بر عهده دارد از هفت لک مالیه سال گذشته اش و عدم توجه دولت به آنها گله کرد، او امثال مرا متهم کرد که پولمان حرام است، پیش ما که شاید یک دهم هزینه آن شفاخانه را ندارد، نمی آیید و هرچه دیده و کشیده اید حق تان است.

البته بخشی بنام "خیریه" هم دارد که قسمتی از هزینه معاینات را تخفیف می دهند، اگر معاینات شما 4000 باشد، اگر آنجا مراجعه کنی و کلی عذر و زاری کنی 800 افغانی اش را تخفیف می دهند و تو کلی خوشحال خواهی شد که هشت صد افغانی صرفه جویی کردی، بالاخره دست زن و بچه را گرفته از کابل به سوی بامیان فرار کردیم.

۱۳۸۸ خرداد ۲۸, پنجشنبه

بند امیر اولین پارک ملی

قرار است امروز بند امیر به عنوان اولین پارک ملی افتتاح شود!
معاون دوم ریاست جمهوری و برخی از مسئولین حکومت مرکزی و محلی امروز به بند امیر رفته اند تا افتتاح کنند!

من خودم هم گیج شدم که چی را می خواهند افتتاح کنند، اگر قصه اعلام باشد که چند وقت پیش در کابل اعلام شد، حالا در بند امیر چی کار می کنند من نمی توانم حدس بزنم.

به هرحال تا پایان روز صبر می کنیم که دوستان از بند برگردند و گزارش دهند که مقامات در بند امیر چه کار کردند؟
فعلا" در همین حد معلومات داشته باشید.