شور و هیجان

این روزها شور و شوق خاصی برای مردم بامیان به وجود آمده است.
جشنواره دوم راه ابریشم، به ویژه کنسرت های موسیقی محلی اش، هر کسی را به شوق و ذوق می آورد، صدها نفر، داخلی و خارجی به بامیان آمده اند و رونق خاصی به زندگی خیلی ها آمده است.

چند تصویر از این شوق را ببینید.

شب های هوتل دار های بامیان، حسابی شلوغ است

دیروز رفته بودم بند امیر، دهها وسیله نقلیه و صدها نفر آمده بودند، میله، شادی، تفریح و استفاده از طبیعت زیبا و دلربای بند امیر.

جمعیت در بند امیر

ماهیگیران هم گوشه دنجی را گیر آورده بودند و در حال صید بودند

هوا گرم است و چند تصویر آبکی از بند پودینه

پودینه ها هم به گل نشسته بودند

البته جمع شدن هزاران نفر در بند امیر، اولین پارک ملی این عوارض و پیامد ها را هم دارد!

 در این شور و هیجان برنامه اکوتوریزم نقشی مهم ایفا کرده است.

سرک کابل- بامیان

چند روزی بود که کابل بودم، شلوغی، ترافیک، گرمی هوا، آلودگی محیط و ...  اما مجبور بودم، روز شماری می کردم کی از کابل فرار کنم اما راه خراب کابل بامیان نیز آدم را نیمه جان می کنه!

چند عکس ره آورد این سفر:

سرک قیر، بازار سیاه خاک، دروازه هزارستان، کار در کوتل اونی نیز جریان داشت، گفته می شه که شرکت کوریایی "سم ون  SAMWAN" برنده داوطلبی ادامه قیر ریزی از اونی تا بامیان شده، گرچه که از سیاخاک الی کابل مسیر قیر ریزی شده و از امنیت نسبی برخوردار است اما از بامیان الی کوتل اونی راه خیلی خراب و سنگلاختی است.

پایین تر از سیاخاک؛ سر چشمه، چند سال پیش از میدان شهر الی سیاخاک 4 ساعت به طول می انجامید، حال آنکه فعلا" یک ساعت طول می کشه!

ده برگشت قصد داشتوم که از مسیر غوربند بیایوم، اما روز قبل، دو موتر توسط تروریستان خدا نشناس ده منطقه بین سیاگرد و چهار ده هدف فیر راکت قرار گرفته و شش نفر به شمول زنان و اطفال (احتمالا" مسافرین بامیان و بند امیر) کشته شده بودند، بنائا" دوباره از همین مسیر بازگشت کردیم.

لحظه ورود به سرک برچی؛ بنر، بیلبورد و عکس های بزرگ  آقایان و خانم ها، هر تازه وارد ره متعجب می کنه؛ همگی محتاج رأی ملت! 

اما مگه میشه با زور عکس کلان و بیلبورد رأی کمایی کرد؟

 به قول دوستی یکی از حاجی صاحب های پولدار غرب کابل با همین ترفند آقا زاده ره در شورای ولایتی کابل جا زد و حالا خود آماده ورود به کرسی پارلمان است و دیگران هم در این روش با او رقابت می کنند.

البته این مسخرگی فقط در سرگ برچی و آنهم در بین هزاره ها دیده می شه.

ده برگشت، از دره میدان میوه های فصل، هر جعبه، حدود 7 کیلو 100 الی 130 افغانی! سیب، شفتالو، زرد آلو و قیصی (جای شما خالی) خریدم.
بی انصاف میوه فروش های بامیان سیب چینایی را کیلویی 80 افغانی بالای ملت می فروشه!

جشنواره هنر سنتی یا سخنرانی

دیروز مانده و ذله از سفری خسته کن به بامیان رسیدم، برای آنکه از حال و هوای جشنواره دوم (راه ابریشم) هم خبری بگیرم راهی استادیوم فوتبال شدم، موترهای شخصی را از سرک خراب و تنگ کنار دریا که منتهی به استادیوم می شود راه نمی دادند، از پشت بازار که مقابل استادیوم می باشد، راهی آنجا شدم و برای عبور از آب رودخانه، پاها را بر زده و عرفان را بر پشت نشانده، گویا که از هلمند گذشته و به استادیوم رسیدم.

دورتادور استادیوم خیمه های مربوط به صنایع دستی چیده شده بود و روبرو هم جایگاهی بود برای محفل افتتاحیه جشنواره.

هوا کمی طوفانی بود و سیستم صوتی هم خراب (مشکل دایمی یا بومی) و مقامات کوچک و بزرگ هم در حال ایراد بیانیه؛ گویا مردم آمده اند، بیانیه حضرات را گوش کنند و آنها نیز فرصت پیدا کرده بودند که شکم سیر از سخنوری در آورند، خسته بودم و محل را ترک کردم و بعدا" از دوستان شنیدم که در انتهای خودنمایی حضرات بالاخره دمبوره های اساتید هم ساز شده بودند.

دوستان خبرنگار و وبلاگ نویس هم در محل بودند، اگر اینترنتی پیدا کنند، شاید آنها گزارش ها و عکس های بیشتری برای شما نشر کنند.

صخره نورد

مایک لیبکی MIKE J. LIBECKI، کوهنورد و صخره نورد آمریکایی، دو سال بر روی عکسی از ارتفاعات لدو شهیدان ( قلعه سبزی) تحقیق کرد تا اینکه امروز رفت که آن صخره صعب العبور را صعود کند.

او عاشق صعود در صخره است، او می خواهد از جاهای سخت و خطرناک کوههای جهان که هیچ کس تا حالا آنها را نپیموده، بپیماید، او می خواهد از دیوار صاف بالا برود، عکس بگیرد و درباره مناظر و زیبایی آن مقاله بنویسد.

مایک لیبکی می خواهد بامیان و مناظر زیبایش را به تصویر بکشد، او می خواهد تصویر جنگ و ناامنی افغانستان را با بامیان اصلاح کند و پیام صلح با خود به ارمغان ببرد.

او می خواهد به انکشاف صنعت توریزم، به ویژه توریست کوهنورد کمک کند.

او می گفت که تاکنون صخره های زیادی در یمن، ونزوئلا، تاجیکستان، ازبکستان و ... را به تنهایی صعود کرده است.

او می گفت که افراد زیادی نوشته های او را در مجلات و وب سایت های مختلف درباره کارهایش می خواند و باعث خواهد شد که دیگران هم به آنجاها سفر کنند.

 

او 18 سال است که صخره نوردی می کند، او دیروز گفت که تا دو هفته دیگر باز خواهد گشت و درباره این صعود اش بیشتر صحبت خواهد کرد و از خبرنگاران هم دعوت کرد اگر مایل باشند می توانند هنگام این صعود او را همراهی کنند، من که عاشق کوه نوردی هستم اما از صخره نوردی می ترسم، وانگهی فرصت هم نداشتم و الا همراهی اش می کردم.

جشنواره دوم راه ابریشم

جشنواره دوم راه ابریشم به مدت 6 روز از سه شنبه هفته آینده پنجم اسد در بامیان و بند امیر شروع خواهد شد.

امیر فولادی، مسئول برنامه اکوتوریزم و برگزار کننده این جشنواره، احیای فرهنگ بومی و محلی به منظور افزودن یک جاذبه دیگر برای انکشاف صنعت توریزم را هدف اساسی این جشنواره ذکر کرد.

در این جشنواره خواننده های موسیقی هزارگی چون استاد صفدر توکلی، علی دریاب، میرچمن سلطانی، سید انور آزاد، همایون لعلی و عظیم شرکت خواهند داشت و این هنرمندان مسابقه بهترین هنرمند محلی را داوری خواهند کرد.

در بند امیر نیز بازی های محلی چون لنگی، پشته بغل، آب بازی، طناب کشی و ... و نیز بزکشی و اسب دوانی انجام خواهد شد.

نمایش سه فیلم درباره بامیان، اجرای برنامه قصه های محلی و نمایش تأتر از دیگر برنامه های جشنواره دوم است.

سال گذشته حدود 5000 نفر در بند امیر ازبرنامه های این جشنواره دیدن کردند و امسال با توجه به اینکه سرک های بامیان و بند امیر تحت کار است و بهتر شده است، انتظار است که شمار زیادی از توریستان داخلی و خارجی به بامیان بیایند.

اگر شما از گرمای دیگر نقاط خسته شده اید و احتیاج به استراحت و تفریح دارید، برنامه سفر به بامیان را در ایام جشنواره را از دست ندهید.

کاووش های باستان شناسی

دیروز پروفسور زمریالی طرزی، باستان شناس مشهور افغانی با یک گروپ باستان شناس فرانسوی کاوش برای یافتن بودای 300 متره خوابیده را در حدفاصل بین دو بودا آغاز کرد.

این نهمین سالی است که این کاوشگر به امید یافتن بودای 300 متره خوابیده حفاری می کند اما تاکنون به این آرزوی خویش دست نیافته است او بر اساس نوشته های زائر چینی و تحقیقات دیگر اعتقاد دارد که 50% احتمال دارد این پیکره عظیم بودا در این منطقه باشد.

پروفسور طرزی در این مدت چندین معبد، استوپه و مجسمه های خرد و بزرگ در منطقه حفاری پیدا کرده که همگی را تسلیم دولت داده تا در موزیمی که ساخته می شود در معرض نمایش بگذارد.

هفته گذشته پروفسور یامائوچی، باستان شناس جاپانی نیز در رأس یک گروپ دیگر کارهای تحقیقاتی خویش را در مغاره های بودا شروع کرده است، این پژوهشگر اعتقاد دارد که بودای 300 متره در نزدیکی های شهر غلغله موقعیت دارد.

این دو دانشمند باستان شناس سالهاست که برای پیدا کردن بودای 300 متره خوابیده رقابت دارند.
البته خیالتان راحت باشد، کار این دو محقق زیر نظر دولت مرکزی، محلی، امنیت ملی، یونسکو و ... قرار دارد.

فرصت خوبی است دو محقق برجسته باستان شناس، مجتبی میرزایی متخصص ترمیم آثار باستانی و رسول شجاعی کارشناس آثار باستانی در بامیان حضور دارند، بعد از جشنواره دوم راه ابریشم قصد دارم بیشتر با این کارشناسان در این رابطه صحبت نموده و گزارش تهیه کنم.

رسانه های محلی

در بدخشان 4 رادیو و 5 نشریه غیر دولتی فعال هست، اما در بامیان یک یا دو رادیو و دو نشریه!

البته چند وقت پیش شورای ولایتی در اوج منازعه با ولایت "خبرنامه" ای را تا شماره چهار منتشر کرد و ریاست اطلاعات و فرهنگ هم هفته نامه "سیمای بامیان" را بعد از یک یا دو ماه  منتشر می کند و سخنگو یا سکرتر ولایت هم گهگاهی ماهنامه "سیمای بامیان" یا "آینه بامیان" را طی یک حشر عمومی نشر می کند و نجیب اخلاقی هم با بروبچه های یونیسف "جوانان بامیان" را محض خالی نبودن عریضه منتشر می سازد.

و کبیر تابش هم "تفاهم" را از دانشگاه کابل با خود به بامیان آورده و دو سه شماره اخیرش تاکنون منظم به چاپ رسیده و بچه های دانشگاه بامیان نیز گاهنامه "گفتمان دانشجو" را نشر می کنند و علی پیام نیز به تازگی "پیام بامیان" را نشر کرده است.

رادیوی سیار "پیک" که گردانندگانش بیشتر دانشجو اند و اکنون امتحان دارند، اینک خسته و مانده از سفر یکاولنگ و پنجاب برگشته در کنج دانشگاه استراحت می کند و علی عرفان هم با "رادیوی بامیان" یکه تاز عرصه رسانه های محلی غیر دولتی است و وبلاگ های محلی نیز الی ماشاء الله رو به انکشاف اند.

رادیو "صدای بامیان" و تلویزیون ملی هم بهانه اش آماده است که ما فقط وظیفه رله یا تقویه امواج رادیو و تلویزیون ملی را داریم و  بست و بودجه و ... نداریم!

در میان رسانه های فعال چاپی غیر دولتی تفاهم و پیام بامیان است که اندکی گپ برای گفتن دارد؛ پیام بامیان در شماره اخیرش (شماره سوم) مصاحبه ای اختصاصی با مجتبی میرزایی کارشناس ترمیم آثار باستانی دارد که خواندنی است و گزارشی دارد از سفر داکتر سرابی به پنجاب و ورس و مهمترین مطالب تفاهم را هم می توانید در بامیان پرس بخوانید.

چنین وضعیت رسانه ها به ویژه مطبوعات چاپی در ولایتی که ادعای سابقه دو هزار ساله داشته و مهماندار میراث فرهنگی جهانی است شایسته نیست که از بدخشان هم عقب مانده تر باشد، در این عرصه تقصیر آنانی دارند که ادعای فرهنگی بودن و روشنفکر بودن را دارند تا دولت!