تأتر ا-خ 5787

سردار قربانی حقوق بشر و به روایتی ناقض حقوق بشر در سه دهه گذشته بوده، اینک برای جراحی کشف حقیقت های گذشته زیر فشار وجدان قرار دارد.

ارواح قربانیان او را آزار می دهد و او می خواهد برای زندگی آینده اش از شر این درد و رنج ها خلاص شود، او می خواهد که حقیقت جرایم و جنایات گذشته آشکار شود تا آینده ای امید بخش داشته باشد.

این خلاصه تأتری بود که به هدف گفتمان پیرامون نحوه مجادله با گذشته ( عدالت انتقالی ) امروز در بامیان در حضور دهها بازمانده قربانیان نقض حقوق بشر در مقابل بودا به عنوان یک قربانی اجرا شد.

این تأتر توسط یک قربانی در نقش سردار به هدف انسجام قربانیان و فشار برای حقیقت جویی و برخورد با گذشته با همکاری کمیسیون مستقل حقوق بشر و یوناما اجرا شد، این برنامه قرار است چهار شنبه در یکاولنگ اجرا گردد.

این برنامه در چند ولایت دیگر اجرا شده و قرار است در دیگر ولایات هم اجرا گردد.

گفتگوی تک نفره و لهجه رسمی، کابلی ( لفظ قلم) بعضا" طولانی و خسته کن، جمعیت ( بازماندگان قربانیان) بی سواد، ضعف سیستم صوتی از چالش هایی بود که به نظرم با توجه به مصرف و مسایل جنبی آن دستاورد چندانی را به همراه نداشت.

بازهم کارشناسان خارجی یوناما و بعضی داخلی ها که از هنر نمایش چندان اطلاعی ندارند، این وضعیت را به بار آورد.

یاد بود از قربانیان

قرار است فردا، محفل یاد بود از قربانیان نقض حقوق بشر در سه دهه گذشته در بامیان برگزار شود.
در این محفل تأتری توسط یک گروپ از بازیگران که از کابل آمده اند، برگزار شود که پیام اصلی آن یاد بود از آنانی است که اینک در بین ما نیستند،.

بایست حقیقت جنایات گذشته معلوم گردد.
این خواست قربانیان و بازماندگان آنها هستند.

بعد از تأتر، محفل با مباحثه پیرامون موضوع ادامه پیدا می کند، و این محفل در یکاولنگ هم تکرار خواهد شد.
این محفل بر روی تپه چونی که پشت سر آن پیکره های تخریب شده بودا به عنوان یک قربانی جنگ است اجرا خواهد شد.

بامیان و یکاولنگ خاطرات زیادی از جنایات گذشته با خود دارد.
این محفل را انجمن دادخواهان افغان و نهاد همبستگی برای عدالت به همکاری کمیسیون مستقل حقوق بشر و یوناما اجرا خواهد کرد.

شورای ولایتی و مردم

شورای ولایتی امروز عریضه خود را راجع به ناتوانی ولایت به مردم تقدیم کرد.
در مسجد رهبر شهید در حضور حدود 200 نفر نمایندگان مردم و ریش سفیدان، آنها گفتند: ما زحمت کشیدیم، اما به پیشرفت بامیان نیانجامید، ما را ببخشید، حال شما تحرک کنید، ما ارتباط مان با دولت از کرزی تا سرابی به بن بست رسیده است، اگر والی در جمع شما، ما و شما را راجع به بازسازی قناعت داد ما دست از اعتصاب می کشیم.

مردم شرکت کننده در مسجد: شما چرا چند سال پیش اعتراض نکردید و ما را خبر نساختید؟ حال که دوره شما در حال پایان یافتن است این گپ را می زنید؟ ما را ببرید پیش کرزی، خود ما حق خود را می گیریم، شما می گویید در سال اول نتوانستیم قانون خود را به مسئولان تفهیم کنید، ما چه انتظار از شما داشته باشیم؟

شکاف بین ولایت و شورای ولایتی در حال عمیق تر شدن است، اگر این وضعیت به انکشاف و پیشرفت بامیان انجامد که نور علی نور و الا باعث بی باوری بیشتر مردم به حکومت خواهد انجامید.
صحنه پرسش و پاسخ و اعتراض مردم به نمایندگان شورای ولایتی، تجلی زیبایی بود از دموکراسی و مردم سالاری.

عروسی با موتر پلیس

شادی، هلهله و عروسی رفتن خوب است، اما اگر با موتر پلیس باشد چطور؟

دیروز جمعه بود، بامیان هم نسبت به سالهای دیگر گرم شده، نه آنقدر که کولر و بادپکه لازم باشد و فصل، فصل بند امیر رفتن است.

با تیل لیتری 55 افغانی، بند امیر رفتن هم مشکل است، پس دره فولادی و کوهپایه های سرسبز بابا را انتخاب کردیم، این عکس هم ره آورد این سفر است.

ما در یکی از همین مناطق سرسبز اطراق کرده بودیم، موقع چاشت انبوهی از کودکان قریه به تماشای ما آمده بودند، دو خربزه ای را که همراهان با خود آورده بودند، برای آنها تقسیم کردم، کودکان همراه خود را به صبر دعوت کردم، زیرا آنها همیشه به این خوراکی دسترسی دارند.

بعد از اینکه محیط را ترک کردیم و برای حفظ محیط زیست زباله ها و پلاستیک ها را جمع کرده و در گوشه ای گذاشتیم، وسیله ای را جا گذاشته بودیم، رفتم که بیاورم دیدم که آن کودکان بر سر دانه های خربوزه دعوا دارند.

چه می توان گفت: این واقعیت زندگی ماست.

زنان و توسعه

روز گذشته حدود صد زن در دره اژدر- مرکز بامیان در یک حرکت نمادین اقدام به ترمیم وجغل اندازی سرک این شهرک نمودند.
آنها می خواستند، غیرت افغانیگی مردان را به شور آورد که همان طور هم شد، باقی کار را مردان کردند.

کوریایی هایی که برای سروی و دیزاین سرک بامیان - یکاولنگ در آن محل کار می کردند از این اقدام زنان تعجب کرده و در پاسخ به خواست خانم رضایی رئیس زنان این منطقه دستگاههای راهسازی خود را به مدت دو روز در اختیار این حشر قرار دادند.

خانم رضایی یکی از زنان فعال و نمونه بامیان و دره اژدر است.
مردان بامیان عادت کرده اند که موسسه بیاید، سرک، پلچک و ... کارهایشان را انجام دهد و زنان تصمیم گرفته اند که این عادت را برهم زنند، خدا کند که موفق شوند.

قوروت و عدم انکشاف

در بامیان انکشاف و بازسازی و نوسازی نشده است، حقیقتی است معلوم.
یکی از دوستان گفت: به نظر من قورت عامل عقب مانی مردم بامیان است، چرا؟

هر زرنگ و فرصت طلبی با پشت کردن چند سیر قورت به خانه یا اداره مسئولین در کابل می رود و موفق می شود که پست های کلانی چون ریاست،ولسوالی، قومندانی، مدیریت و آمریت را بدست آورد.

هر مقام مسئول بررسی و نظارت یا تفتیش که به بامیان بیاید با چندین سیر قورت به کابل باز خواهد گشت.
نتیجه آش همان آش است و کاسه همان کاسه.
پس قورت را بگیرید و نابود کنید!

ناکامی یا کامیابی

هفته گذشته خارجیان در بامیان گفتند که ما کمک به بازسازی هستیم، مسئولیت بازسازی یا عدم آنرا دولت مرکزی و محلی برعهده دارد، بروید یخن آنها را بگیرد.
آنها همچنین گفتند که NZAID تعهد دارد که در سه سال آینده 21 ملیون دالر نیوزلندی (حدود 17 ملیون دالر آمریکایی) در بازسازی بامیان کمک کنند و آمریکا در یک و نیم سال گذشته 17 ملیون دالر در بازسازی بامیان مصرف کرده، بیشتر از چهار سال اول کرزی ( از 2002 الی 2006 فقط 11 ملیون دالر مصرف کرده بود).

آنها افزودند قرار است USAID امسال در پروژه قیر ریزی سرک بامیان یکاولنگ بطول 97 کیلومتر هفتاد ملیون دالر مصرف نماید.
هم چنین سرک کوتل شاتو امسال روی کار است که در تمام زمستان راههای پنجاب و ورس باز خواهد بود.

و شورای ولایتی اینک یخن والی و دولتی ها گرفته است و می گوید: 40 فی صد بودجه ولایت برگشت خورده، پروژه هایی کلان که در زندگی مردم می تواند موثر باشد در حد حرف و وعده مانده، مثلا" شهر جدید بامیان، میدان هوایی شیبر تو، تعمیر دانشگاه و تربیت معلم، شهرک مهاجرین، بند برق توپچی، قیر ریزی سرک بامیان- کابل( از بامیان) و چرا پلان انکشافی سال 1387 ولایت با گذشت چهار ماه از سال هنوز تصویب نشده.

اما حکومت محلی می گوید: در بامیان کار زیاد صورت گرفته، بامیان فقط مرکز نیست دهها پروژه خرد و کلان در سطح ولسوالی ها انجام شده، پلان های انکشافی ولایت در مشوره شورای ولایتی صورت گرفته، دهها ورکشاپ ارتقای ظرفیت ایجاد شده، بیش از 17 نفر لیسانسیه جدیدا" جذب شده اند، سال گذشته 1495 پروژه به ارزش مجموعی 52 ملیون دالر در بامیان انجام شده در چهار سکتور عمده یعنی صحت، زراعت، معارف زیر بنا در سال 1386 کار های عمده صورت گرفته است.

در بخش صحت کار ساختمانی و عملیات خانه شفاخانه مرکز بامیان و شفاخانه ولسوالی ورس در حال تکمیل است.
در بخش معارف 31 باب مکتب در سال گذشته ساخته شده و 13 باب در حال تکمیل شدن است.
در بخش زیر بنا تعمیر ولسوالی های پنجاب، ورس، کهمرد تکمیل و ساختمان ولسوالی یکاولنگ و قومندانی امنیه و دارالعلوم نود فیصد تکمیل شده، 180 کیلومترسرک در ولسوالیهای سیغان و کهمرد اعمار و جغل اندازی شده و دو نیم کیلومتر سرک دیگر در مرکز بامیان پخته و کانکریت شده است و 650 پروژه همبستگی ملی تکمیل و حدود پنج صد پروژه دیگر در حال تکمیل شدن است.

ولایت می گوید پروژه های کلانی که کار نشده تقصیر وزارت مربوطه است که بودجه نداشته است.
حال شما قضاوت کنید، ولایت ناکام است یا کامیاب یا مشروط!